Διαβάζω & όσο κατανοώ μελετάω το "η ψυχολογία της δυνατής εξέλιξης του ανθρώπου" του Π.Ουσπένσκυ τώρα τελευταία το οποίο μιλάει για τη συνείδηση. Την ενεργή συνείδηση. Τη Συνειδητότητα!
(χρησιμοποιώ τη λέξη -Συνειδητότητα-..., αντί -Συνείδηση- που χρησιμοποιεί ο φίλος Πήτερ, επειδή θεωρώ πως η *Συνείδηση* του Ανθρώπου "ασχολείται με / αποτελείται από" ήθη/αξίες/ιδανικά που κληρονομήσαμε ή/και υιοθετήσαμε από γονείς κλπ ή είναι γονιδιακές μνήμες ενώ *Συνειδητότητα* είναι η ικανότητα του Ανθρώπου να γνωρίζει ποιός είναι [ουσιαστικά & απόλυτα ειλικρινά], πού είναι, τί είναι ικανός να κάνει για την εξέλιξή του, τί δυσχεραίνει την εξέλιξη του από τον ίδιο αλλά και από εξωγενείς παράγοντες ...αλλά το νόημα είναι ίδιο)
...ο άνθρωπος κατακερματισμένος από τα διάφορα & διαφορετικά Εγώ του 'χάνει' από άποψη Συνειδητότητας.
Το πιστεύω.
Οι περισσότεροι κινούνται με υιοθετημένους ρυθμούς (αρχικά της πόλης).Σπάνια υπάρχουν στιγμές όπου έκαστος έχει μια "καθαρή ματιά". Πέρα από τόπο & χρόνο όπου πραγματοποιείται. Μια αποστασιοποίηση & ένα *check-up* εαυτού - Εαυτού - τρόπου ζωής - τρόπου ύπαρξης & συνύπαρξης - ονειροστόχων για το μέλλον και τρόπους κατάκτησης αυτών από τα άμεσα & έμμεσα προσφερόμενα.
Επίσης σπάνια *ξυπνάμε*.. "είμαι ~εδώ~, είμαι ~Εγώ~ με αυτά τα κομμάτια μου να γνωρίζω" με όση Συνειδητότητα έχουμε κατακτήσει.. απλά 'ρέοουμε' στη προσωπική Πραγματικότητά μας.
...να ζούμε τη στιγμή...
παραφράζοντας (γιατί δεν θυμάμαι ποιός το είπε πρώτος και βαριέμαι να ψάξω) ένα γνωμικό..
ο άνθρωπος περνάει το χρόνο του ενθυμούμενος το παρελθόν και φοβούμενος το μέλλον.
.. θα αφήσω το Ziggy να πει τα υπόλοιπα..
(χρησιμοποιώ τη λέξη -Συνειδητότητα-..., αντί -Συνείδηση- που χρησιμοποιεί ο φίλος Πήτερ, επειδή θεωρώ πως η *Συνείδηση* του Ανθρώπου "ασχολείται με / αποτελείται από" ήθη/αξίες/ιδανικά που κληρονομήσαμε ή/και υιοθετήσαμε από γονείς κλπ ή είναι γονιδιακές μνήμες ενώ *Συνειδητότητα* είναι η ικανότητα του Ανθρώπου να γνωρίζει ποιός είναι [ουσιαστικά & απόλυτα ειλικρινά], πού είναι, τί είναι ικανός να κάνει για την εξέλιξή του, τί δυσχεραίνει την εξέλιξη του από τον ίδιο αλλά και από εξωγενείς παράγοντες ...αλλά το νόημα είναι ίδιο)
...ο άνθρωπος κατακερματισμένος από τα διάφορα & διαφορετικά Εγώ του 'χάνει' από άποψη Συνειδητότητας.
Το πιστεύω.
Οι περισσότεροι κινούνται με υιοθετημένους ρυθμούς (αρχικά της πόλης).Σπάνια υπάρχουν στιγμές όπου έκαστος έχει μια "καθαρή ματιά". Πέρα από τόπο & χρόνο όπου πραγματοποιείται. Μια αποστασιοποίηση & ένα *check-up* εαυτού - Εαυτού - τρόπου ζωής - τρόπου ύπαρξης & συνύπαρξης - ονειροστόχων για το μέλλον και τρόπους κατάκτησης αυτών από τα άμεσα & έμμεσα προσφερόμενα.
Επίσης σπάνια *ξυπνάμε*.. "είμαι ~εδώ~, είμαι ~Εγώ~ με αυτά τα κομμάτια μου να γνωρίζω" με όση Συνειδητότητα έχουμε κατακτήσει.. απλά 'ρέοουμε' στη προσωπική Πραγματικότητά μας.
...να ζούμε τη στιγμή...
παραφράζοντας (γιατί δεν θυμάμαι ποιός το είπε πρώτος και βαριέμαι να ψάξω) ένα γνωμικό..
ο άνθρωπος περνάει το χρόνο του ενθυμούμενος το παρελθόν και φοβούμενος το μέλλον.
.. θα αφήσω το Ziggy να πει τα υπόλοιπα..
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου